Ervaring Werknemer

Rik Brandenburg oktober 2014

Het leven zit vol verandering en dat is altijd moeilijk voor mensen- in het bijzonder als ze nog weinig (levens)ervaring hebben. Het is dan ook een hele kunst om goed in te schatten wanneer het een juist moment is om een pupil over een moeilijk obstakel heen te leiden of wanneer het beter is om de pupil haar/zijn rust te laten pakken. Ik vind het leuk om te zien hoe de pupillen zich ontwikkelen en niet alleen iets nieuws leren, maar vooral zelfstandiger en weerbaarder worden, waardoor ze steeds meer grip krijgen op hun eigen leven.

Ervaring Werknemer

Madeleine Koedijk december 2014

“Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan.”

Na gewerkt te hebben in o.a. bibliotheekwezen en onderwijs ben ik in 2008 begonnen als vrijwilliger bij Stichting Cerato, waar ik sinds 2011 drie dagen per week werk als mentor. Pupillen komen om verschillende redenen bij ons op het Centrum. Zij passen vanwege persoonlijkheidsfactoren (hoogsensitief, prikkelgevoelig, negatief zelfbeeld, ADHD,hoogbegaafd) niet in het reguliere onderwijssysteem en zijn steeds slechter gaan functioneren; zij kunnen vanwege een stoornis (Downsyndroom, autisme) niet –volledig- deelnemen aan het onderwijs; de pupillen zijn getraumatiseerd door gebeurtenissen in het leven waardoor hun ontwikkeling is gestagneerd en zij niet kunnen participeren in de samenleving.

Mijn werk bestaat vooral uit het zoeken naar manieren waarop we de pupillen die bij ons komen verder kunnen helpen in hun ontwikkeling, waardoor zij in staat zijn grenzen te verleggen en mogelijkheden te zien. Belangrijke aspecten hierbij zijn het recht op zelfbeschikking en succeservaringen . Observeren, relativeren en reflecteren zijn sleutelbegrippen in dit proces. Naast het feit dat je als mentor een voorbeeldfunctie hebt ben je volgend waar mogelijk en sturend als het moet. De sturing is echter nooit dwingend om het zelfbeschikkingsrecht geen geweld aan te doen.

In de nazorg bij pupillen die de stap hebben gemaakt naar vervolgonderwijs of werk ligt de nadruk van het contact meer in het fungeren als klankbord; het aanreiken van mogelijkheden, het vinden van een weg, het geven van bevestiging.

Het geeft mij als mentor veel voldoening als ik zie dat een pupil leert op eigen benen te staan, dat zij of hij keuzes kan maken, ergens aan begint en dat ook af weet te maken en uiteindelijk uitstroomt naar al dan niet regulier betaald werk of onderwijs. Het is dan ook het mooiste, maar tegelijkertijd het moeilijkste in dit werk, als “mijn” pupillen mij niet meer nodig hebben omdat ze op eigen benen kunnen staan en zich weten te redden in het leven.